Podium voor iedereen die van filosofie houdt 2009-05-03T20:30:06+02:00 Gigi Schuiten http://www.filosofie-centraal.nl/index.php gigi.schuiten@gmail.com tag:filosofiecentraal,2009:FilosofieCentraal Pivot Copyright (c) 2009, Authors of Filosofie Centraal 2009-05-03T20:30:00+02:00 2009-05-03T20:21:00+02:00 tag:filosofiecentraal,2009:FilosofieCentraal.19

Grondsop en schuim Over verbeelding en filosofie Wat men meestal onder filosofie verstaat, Is eigenlijk niet meer dan het grondsop Dat overblijft na het bruisen van de verbeelding. Frans Hemsterhuis Filosofie gaat over de grote vragen. Filosofie begint met verwondering. Soms lijkt de verwondering in de praktijk van het filosoferen op de achtergrond te verdwijnen. De filosofie begint met het bruisen van de verbeelding maar wat er overblijft is niet veel meer dan wat analytisch grondsop. Dit is in ieder geval mijn interpretatie van het bovengenoemde citaat van Frans Hemsterhuis. Wat te doen? Kan de filosofie weer bruisen? Kan een filosofie bruisen zonder dat we uiteindelijk achterblijven met grondsop? Misschien moeten we eerst eens kijken waar dat grondsop vandaan komt en hoe het er uit ziet om daarna te kijken hoe we de filosofie weer kunnen laten bruisen van de verbeelding. ...

Raymond 2009-04-15T18:21:00+02:00 2009-04-15T18:20:00+02:00 tag:filosofiecentraal,2009:FilosofieCentraal.18

Column door Gigi Schuiten Warm en moe til ik de boodschappentassen van mijn stuur en uit het krat voorop mijn fiets. Ik zet ze op de grond, sluit het slot rond het achterwiel af, en gebruik daarna de tweede sleutel aan de hanger om het frame en het voorwiel met een dikke ketting aan een Amsterdamse brug te ketenen. Verstrooid steek ik de sleutel daarna weer in het Abusslot, maar dat merk ik pas als ik de volgende dag mijn fiets en sleutels kwijt ben. Aangifte hoef ik niet te doen: ik heb mijn fijne opoefiets cadeau gedaan aan een toevallige passant, die hem kon gebruiken. Althans, dat moet mijn conclusie zijn als ik afga op de roep die steeds luider over het internet schalt wanneer het gaat om auteursrecht op artikelen. Zo ligt het dagblad Trouw momenteel onder vuur omdat het de jacht heeft ingezet op schenders van dat recht. Websites die artikelen van de krant zonder toestemming hebben overgenomen, worden opgespoord en krijgen een brief van een advocaat en een factuur voor het ongeoorloofd doorpubliceren; in de volksmond ook wel diefstal genoemd. En stelen mag niet, dat weten we allemaal. Dat staat immers in het Nederlands Wetboek, en in de Bijbel bovendien. Maar op het internet is iets geks aan de hand. Daar moet stelen eigenlijk maar wel mogen, is de groeiende opinie. De reden? Internet draait om het verspreiden en delen van informatie. Daar is geen speld tussen te krijgen. Maar dat is nog steeds géén vrijbrief voor het schaamteloos jatten van teksten van anderen. Nee, het gaat natuurlijk om het toegankelijk maken van het medium - en daarmee de beschikbare informatie - voor iedereen, zoals XS4ALL als eerste Nederlandse provider indertijd zo goed begreep en in zijn naam tot uitdrukking bracht. Iedereen die het zich kan veroorloven, heeft toegang tot het internet – en voor wie het zich niet kan veroorloven zijn er mogelijkheden om gratis te surfen in bijvoorbeeld de openbare bibliotheek. Hoe die mooie, idealistische gedachte in de loop der jaren is uitgegroeid tot het breed aanvaarde – en stiekem nogal communistische - idee dat alles op het internet van iedereen is, blijft een raadsel. ...

Administrator 2009-04-14T09:55:00+02:00 2009-04-11T13:41:00+02:00 tag:filosofiecentraal,2009:FilosofieCentraal.17

Essay door Gigi Schuiten Vaak vrees ik over te komen als een opdringerige Jehovagetuige, die met haar voet tussen de deur maar van geen wijken weet. Ik vind het steeds vervelender, steeds moeilijker ook, het onderwerp aan te snijden omdat het zo lastig is de gesprekspartner of lezer er werkelijk voor te interesseren. Zelfs mijn meest betrokken en geëngageerde vrienden halen na de conclusie dat het inderdaad verschrikkelijk is gesteld met de staat en de toekomst van de journalistiek, hun schouders op, trekken het bijpassende begrafenisgezicht en gaan dan weer over tot de orde van een veel vrolijkere dag. Maar hoe ongemakkelijk ik me ook op mijn eigenhandig getimmerde zeepkist voel; ik dwing mezelf alsmaar weer erop te klauteren. Op de lagere school al droomde ik ervan journalist te worden. Geen onlogisch of verrassende wens gezien mijn enorme dorst naar kennis. Zoals het een twaalfjarige betaamt, had ik een erg rooskleurig plaatje van het vak. Natuurlijk zou ik moeiteloos toegang krijgen tot de groten der aarde, scherpe maar eerlijke portretten schetsen, en keer op keer opzienbarende onthullingen op mijn naam schrijven. Ik zou de getuige worden. Een kwart eeuw later is mijn beeld van de journalistiek royaal ingehaald door de realiteit van de dagelijkse praktijk. Maar de gedachte dat iedere journalist in de kern van zijn wezen een getuige moet zijn, is gebleven. De journalistiek vormt de alziende ogen en alhorende oren voor het publiek. Zij moet zien, opmerken, verbanden leggen, interpreteren en betekenis geven aan informatie. Ik geloof nog steeds dat er in iedere journalist een heilig vuur moet branden dat hem er toe aanzet telkens op jacht te gaan naar een nieuw verhaal. Veel, zo niet de meeste verslaggevers zullen deze bezieling ongetwijfeld – hopelijk - in zich dragen. Het gros krijgt alleen niet meer de kans daar iets mee te doen; tegenwoordig moet alles snel, sneller, snelst, en is het veel minder de inhoud dan de ‘marktwaarde’ van het artikel dat telt. ...

Administrator 2009-03-24T18:28:00+02:00 2009-03-24T08:24:00+02:00 tag:filosofiecentraal,2009:FilosofieCentraal.16

Nieuws door Gigi Schuiten Zo’n zeventig jaar na het begin van de Tweede Wereldoorlog komen Kiek Houthijsen en Ton Vorstenbosch met een trilogie over het nazisme. In de nieuwe toneelteksten staan drie vrouwen en hun antisemitische en racistische denkbeelden centraal. Elisabeth Nietzsche, de zus van de bekende filosoof, bijt het spits af in ‘Ik ben Nietzsche!’. Op vertoon van het theaterkaartje krijgt de toeschouwer bovendien een speciale korting op de toegangsprijs van het Joods Historisch Museum in Amsterdam. ‘Ik ben Nietzsche!’ is een reading van het historische toneelstuk dat Houthuijsen en Vorstenbosch schreven over Elisabeth Nietzsche. Zij verdraaide Nietzsche’s theorieën tot antisemitische propaganda en leverde dit aan de nazi’s uit. Zo koppelde ze onder andere het begrip übermensch aan het Germaanse ras. Elisabeth verwoordt in het stuk hoe een groot gedeelte van het volk toentertijd dacht. ...

Administrator 2009-03-24T13:54:00+02:00 2008-11-10T01:21:00+02:00 tag:filosofiecentraal,2009:FilosofieCentraal.15

Essay door Gigi Schuiten Hoe eigen is de eigen identiteit? Om een antwoord op die vraag te vinden, plaatste de New Yorkse schrijfster Nancy Weber in 1973 een contactadvertentie in The Village Voice waarin ze haar leven en identiteit te ruil aanbood. Het experiment liep al na een week stuk maar leverde evengoed genoeg materiaal voor haar boek The life swap op. Later was Webers advertentie de inspiratiebron voor zowel het essay Zielsverhuizing van Rudy Kousbroek als het toneelstuk en de film Een maand later. Het is één van de weinige films waarvan bepaalde fragmenten mijn gedachten nog steeds onverhoeds overvallen. Ik kon niet kiezen. Ik wilde zowel het uitbundige en spannende leven van Monique van der Ven als het warme en huiselijke bestaan van Renée Soutendijk. Gespannen volgde ik de verwikkelingen van de journaliste en de huisvrouw in hun tweede leven, benieuwd naar het hoe en waarom van hun uiteindelijke keuze. Ik was razend teleurgesteld toen plotseling de aftiteling begon voordat ze een besluit hadden genomen. Toch is het precies dat akelige, open einde waardoor ik bewust na ging denken over mijn eigen identiteit, en voor het eerst antwoorden durfde te formuleren op de vragen wie ben ik en hoe wil ik mijn leven vormgeven. Ook in de eerste virtuele documentaire My Second Life van filmmaker Douglas Gayeton, die op donderdag 6 november zijn Nederlandse tv-première bij de VPRO beleefde, staat het inwisselen van de ene identiteit voor een andere centraal. Alleen gaat het hier niet om het verruilen van het eigen leven voor dat van een ander, maar om het sublimeren van de persoonlijke identiteit. Ruim twintig jaar later intrigeert deze zoektocht van Molotov Alva me minstens zo sterk als indertijd die van Monika en Liesbeth. Maar waar ik toen aangespoord werd nog popelender en verwachtingsvoller in de startblokken te gaan staan om eindelijk, o eindelijk aan mijn echte leven te beginnen, bekruipt me tijdens deze documentaire eerder een wat lankmoedige Weltschmerz. Wat Gayeton in deze knap gemaakte film te vertellen heeft, is geen hoopvolle of bemoedigende boodschap. In deze beschouwing over het leven in de virtuele driedimensionale wereld Second Life verhaalt hij vooral van eenzaamheid, onvermogen en wanhoop. ...

Administrator 2009-03-24T14:35:00+02:00 2008-11-08T23:00:00+02:00 tag:filosofiecentraal,2009:FilosofieCentraal.3

Essay door Gigi Schuiten Heilige teksten vergelijken is zinloos. Ook zonder dat we ieder handvest van iedere geloofsbelijdenis lezen en doorgronden, weten we dat die meer overeenkomsten dan verschillen laat zien. De reden is simpel, een mens en zijn psychologische inhoud is niet uniek. Religieuze archetypes komen wereldwijd en in alle culturen vergelijkbaar tot identiek voor, want het collectief (on)bewustzijn is grensoverschrijdend. Dat verschillende nationaliteiten en culturen met elkaar op de vuist gaan uit naam van het geloof, staat dan ook volkomen los van inhoud van de heilige geschriften. Alleen als met het verstrijken der jaren – en dan hebben we het eerder over eeuwen dan decennia – moderne en gedeelde dogma’s ontstaan, kunnen we hopen op het vrede op aarde waar we iedere kerst voor bidden. Pas wanneer binnen alle verschillende religies dezelfde werkelijke godservaringen worden beleefd en wanneer die op dezelfde manier worden behandeld en geïnterpreteerd, wanneer ze binnen dezelfde tijdsspanne van hun scherpe kantjes worden ontdaan en in dezelfde vorm collectief omarmd worden binnen alle geloofsbelijdenissen, is er hoop dat religieuze oorlogen tot het verleden gaan behoren. ...

Administrator 2009-03-24T14:33:00+02:00 2008-11-08T22:00:00+02:00 tag:filosofiecentraal,2009:FilosofieCentraal.4

Essay door Gigi Schuiten Dacht ik na de breuk met de eerste man die zich als een grote liefde kwalificeerde nog naïef, dat mijn leven voorbij was omdat er maar één zielsgeliefde rondloopt, ondertussen weet ik beter. Want vier jaar later ontmoette en verloor ik mijn tweede grootse liefde. „Als het twee keer kan, waarom dan niet veel vaker”, bedacht ik in mijn rouwperiode en begon aan een overmoedige zoektocht naar de essentie van de liefde. Plato droeg in Symposion de term tweelingziel aan. Hij veronderstelde dat de mens oorspronkelijk uit twee helften bestond die gescheiden werden bij het staartbotje, en zo gedoemd tot een levenslange speurtocht naar het ontbrekende deel. „En wanneer een van hen zijn andere helft zal ontmoeten, de werkelijke helft van zichzelf, is het paar verloren in een verbazing van liefde en vriendschap en intimiteit en men zal niet meer uit elkaars zicht verdwijnen, zelfs niet voor een moment.” Hoewel zijn woorden de majestueuze gevoelens die zielsgeliefden voor elkaar hebben prachtig beschrijft, impliceren ze ook dat er maar één mens rondhuppelt, die de ander kan vervolmaken. Ik ontmoette het afgelopen decennium meerdere mannen die aan deze omschrijving voldoen. Maar op hen is de term tweelingziel noch het begrip zielsverwant - die beiden eerder op de platonische liefde dan op de erotische liefde betrekking hebben - van toepassing. Dus besloot ik ze zielseigenen - deel van de eigen ziel - te noemen. ...

Administrator 2009-03-24T14:34:00+02:00 2008-11-08T18:26:00+02:00 tag:filosofiecentraal,2009:FilosofieCentraal.12

Esssay door Gigi Schuiten Op mijn bureau staat een wekkertje. De secondewijzer tikt zacht en het klokje wekt me met lieflijke vogelgeluiden. Het is roze en een beetje kitsch, en in geen enkel opzicht eng behalve dan dat het zo nadrukkelijk de tijd wegtikt. Als ik naar de wijzerplaat kijk dan gapen verleden en toekomst me ongegeneerd aan, maar dit moment is al verdwenen voor ik er mijn aandacht op heb gericht. Het lijkt een beetje op schieten op kermis; de konijntjes spurten voorbij en je doelwit is al gevlogen voor je vingers grip rond de trekker hebben gekregen. Maar er is wel telkens een nieuw konijntje en zo gaat het ook met het beleven van tijd. Als ik afga op de klok, dan is tijd altijd en overal hetzelfde. De ene minuut duurt even lang als het andere, het volgende uur is echt niet korter dan het voorgaande. Toch is mijn beleving van tijd een heel andere. Het uur dat ik laatst in de stoel van de mondhygiëniste doorbracht, duurde heus een stuk langer dan het extra uurtje dat ik vanochtend nog gelukzalig dagdromend in bed verpoosde. Ik vind tijd dan ook geen statisch en extern fenomeen maar vooral een intern en psychologisch verschijnsel. En mijn tijd loopt in de meeste gevallen helemaal niet synchroon met de tijd van anderen. Ik ben extreem gevoelig voor prikkels en veranderingen, en die koppel ik aan tijd. Ik denk dat iedereen dat doet en daarom kwam ik een poosje geleden op het idee dat tijd als volgt gedefinieerd kan worden: tijd is de openbaring van verandering. ...

Administrator 2009-03-24T14:34:00+02:00 2008-11-08T18:24:00+02:00 tag:filosofiecentraal,2009:FilosofieCentraal.11

Essay door Gigi Schuiten Op de dag van de Plant Maan, één van esbats die heksen rondom volle maan vieren en die symbool staat voor wat gezaaid is en nu tot wasdom komt, ontdekte ik tussen de munt op mijn balkon twee jonge eikenboompjes, broederlijk naast elkaar op deze onwaarschijnlijke plek ontsproten.Enkele dagen eerder dacht ik aan iemand die ik miste en toen zijn SMS binnenkwam, had ik mijn mobieltje al in mijn hand. In dezelfde week stuitte ik tijdens onderzoek voor een artikel op het fenomeen internettelevisie. Uit het rijtje koppelingen naar verschillende programma's koos ik er één op goed geluk en prompt kreeg ik een documentaire over het onderwerp voorgeschoteld. Het zijn zomaar een paar recente voorbeelden uit mijn leven, die voor veel mensen niet meer zijn dan een reeks op zichzelf staande toevalligheden. Carl Gustav Jung bedacht de term synchroniciteit voor dit soort voorvallen die gelijktijdig of in eenzelfde periode optreden en die een significante betekenis en samenhang maar geen oorzakelijk verband hebben. Het één is dus geen logisch gevolg van het ander. ...

Administrator 2009-03-24T14:36:00+02:00 2008-11-08T18:22:00+02:00 tag:filosofiecentraal,2009:FilosofieCentraal.10

Essay door Gigi Schuiten Tegenwoordig moeten we alles loslaten en het liefst snel ook. Vertel iemand over een verbroken relatie, de dood van een beminde of een kapotte vriendschap en je kunt er op rekenen dat ergens in de woorden van troost en advies, de opdracht om los te laten wordt gegeven. Ik hoorde het veel in de maanden na de dood van mijn geliefde. Maar wie ik ook vroeg, niemand wist hoe je dat nu precies deed, dat loslaten en ik begon een hekel te krijgen aan het holle modewoord dat mij de mond snoerde en dat in de praktijk niet meer dan een stopwoord bleek. Maar het bleef me toch bezighouden. Toen de onheilstijding kwam en het tot me doordrong dat ik hem nooit weer zou zien, verscheurde de tijd zich tot een nieuwe dimensie. Ik stond plotseling aan de rand van een onmetelijk diep ravijn. Mijn hakken boorden zich in het verleden waar hij leefde en ik gelukkig was. Aan de overkant gloorde vaag het onbereikbaar geworden morgen, en in diepte wist ik mijn Schaduwwereld. Daar was ik al eens eerder in afgedaald en hij lokte me niets. Na twee dagen krijsen en huilen van woede en verdriet, maar vooral van angst, drong de waanzin van de leegte tot me door. In mijn totale verlatenheid ontdekte ik tot mijn afschuw dat ik me nergens meer aan vast kon klampen. Ik stond daar te wankelen en te balanceren op de rand van afgrond in de wetenschap dat ik ieder moment te pletter kon vallen en dat er niets, werkelijk helemaal niets was dat ik kon doen om mezelf te redden of om mijn leven zoals ik het had gekend te herstellen. Dus ik deed niets. Ik gaf me over en tuimelde de wanhoop in. ...

Administrator 2009-03-24T14:36:00+02:00 2008-11-08T18:21:00+02:00 tag:filosofiecentraal,2009:FilosofieCentraal.9

Essay door Gigi Schuiten Godsverering. Ik heb er nooit mee uit de voeten gekund. Ik ben opgegroeid in een dorp waar op zondag de was niet buiten werd gehangen en vriendinnetjes niet mee mochten naar het zwembad. Waar kerkoudsten zich met verkeringen bemoeiden. En waar dominees op zaterdagavond post hielden voor de plaatselijke disco om hun afgedwaalde schaapjes in de kraag te vatten en de volgende ochtend ten overstaan van de bijeengekomen gemeente te berispen. Godsdienst kwam me voor als een benepen machtsmiddel waar ik niets goeds van te verwachten had. Tot ik afgelopen weekend Maastricht aandeed. Onderweg naar het theaterdrieluik ‘Mirakels’ in het Derlon theater – nu eens puur voor mijn plezier en niet in hoedanigheid van recensent – loop ik over het Onze Lieve Vrouweplein. De onverhoedse aanblik van de met kaarsen verlichte kapel omlijst door de vroege avondduisternis, raakt me. Hoe kon ik vergeten dat dit hier was? Ik wil naar binnen, moet naar binnen maar niet nu. Ik loop door. Terwijl ik de brug beklim wiens lage treden tot nederige stappen dwingen, bedenk ik dat mijn weekje vakantie dat op mijn geliefde Terschelling begon, het thema religie draagt. Daar heb ik tot dusver weinig over nagedacht. Ik heb religie á la de Van Dale altijd als een synoniem voor het belijden van godsdienst beschouwd. Daar heb ik niets mee. Ik wandel over de Maas en vraag me af of die definitie wel klopt. Kun je religie wel een op een vertalen naar godsdienst - of is er toch meer mee aan de hand? ...

Administrator 2009-03-24T14:36:00+02:00 2008-11-08T18:16:00+02:00 tag:filosofiecentraal,2009:FilosofieCentraal.8

Essay door Gigi Schuiten Zo rond vieren neemt het lawaai van de middag langzaam af en daalt een aangename rust neer. De herrie van de stad voert alleen nog de boventoon voor hen die het ritme van de zonstilte nog niet kunnen horen. De vroegbloeiende berk stuurt met ieder zuchtje wind wat van zijn stuifmeel speels op pad. Het briesje voert de gele vlagen mee de vijver over, het Vondelpark in. Als ik mijn hand uitsteek, kan ik de vlucht onderbreken. Maar dat doe ik niet. Ik zweef opgetogen mee in die gele wolk, buitel rond in het frisgroen van het eerste blad en dans in de zachte streling van warme wind kindsblij tussen de nazaten van de berk, de uitbundige zwermen jonge vliegjes en duizenden, duizenden gouden sterretjes. De zon is terug en de wereld weer vol feeën. Nooit, nooit zal ik uit kunnen leggen waarom een bedje kiezelstenen me tot tranen kan ontroeren. Of waarom het gekibbel van de watervogels in het vroegdonker me iedere avond opnieuw aan het lachen maakt. Ik kan niet in woorden vangen waarom ik zoveel houd van de grote, door de kalk wit uitgeslagen barst in de muur van het balkon of waarom ik moet schateren als het heet van de zon dat in de tegels is gekropen, me dwingt op mijn tenen rond te springen. Toch wil ik juist deze pure vreugde het liefst van alles delen. Maar het is goed dat ik het niet kan. Want die wens staat haaks op deze manier van waarnemen; het zien en ervaren van de werkelijkheid zoals die is, ontdaan van de projecties van het Ego en zuiver vanuit het Zelf. ...

Administrator 2009-03-24T14:36:00+02:00 2008-11-08T18:13:00+02:00 tag:filosofiecentraal,2009:FilosofieCentraal.7

Essay door Gigi Schuiten ‘The Secret’ is het zoveelste boek dat inspeelt op de enorme vraag naar gerecyclede universele kennis als kant-en-klaarmaaltijd. Wat in dit boek onthuld wordt als geheime kennis, komt voor een deel overeen met een mechanisme dat in de moderne hekserij als hogere magie beschouwd wordt. Ik noem het adverteren in de Astrale Courant, en het is iets heel anders dan even een Marktplaatsje doen. De markt voor dit soort zelfhulpboeken ligt in het verlengde van wonderpillen om af te vallen, botoxinjecties om ‘jong’ te blijven en Prozac om onprettige emoties te controleren. Zowel het uiterlijk als het innerlijk moet snel en eenvoudig naar wens op maat gemaakt kunnen worden. Nietzsches „worden wie je bent” verandert in onze materialistische zapcultuur maar al te vaak in ‘worden wie je graag wilt zijn’. Zo kan volgens ‘The Secret’ iedereen moeiteloos in tappen op de ‘Law of Attraction’ (LOA) en zijn gewenste droomleven creëren. Als scheppende voorwaarde wordt gesteld dat je wel moet weten wat je wilt, en daarin ook echt moet geloven. Of met andere woorden: positief denken wordt beloond, negatief denken bestraft. Geeft het universum je niet wat je wilt hebben, dan doe je iets fout. Eigen schuld, dikke bult. Met deze, wat mij betreft, gemakzuchtige, onvolledige en zeer onwenselijke interpretatie van magische wetten en bijbehorende karmische mechanismen, slepen de auteurs miljarden binnen want het boek en de dvd vinden wereldwijd gretig aftrek. ...

Administrator 2009-03-24T11:35:00+02:00 2008-11-08T14:22:00+02:00 tag:filosofiecentraal,2009:FilosofieCentraal.5

Filosofie Centraal is het podium voor iedereen die zich verwondert, en daarover schrijft of wil lezen.

Administrator 2008-11-09T20:08:00+02:00 2008-11-08T03:00:00+02:00 tag:filosofiecentraal,2009:FilosofieCentraal.13

Hoofdredactie Gigi Schuiten E-mail Redactie vacature Webdesign CultuurStudio Kopij aanleveren Auteurs die eenmalig of op onregelmatige basis een artikel willen aanleveren, kunnen dat doen per e-mail. Stuur het artikel als bijlage en uitsluitend in het formaat MS Word mee, voorzien van je volledige naam en contactgegevens. Het schrijven onder een pseudoniem is toegestaan mits de redactie op de hoogte is van je werkelijke naam en contactgegevens. Eindredactie Artikelen die voor publicatie in aanmerking komen, worden door de redactie geredigeerd. Ingrijpende correcties worden voor publicatie teruggekoppeld naar de auteur. Vergoeding Filosofie Centraal is een ideële organisatie en werkt vooralsnog zonder budget. Derhalve staat er geen vergoeding tegenover de publicatie van een artikel. Auteursrecht Het auteursrecht blijft berusten bij de auteur. Het staat de auteur dan ook vrij om zijn artikelen na publicatie op Filosofie Centraal elders door te publiceren. Filosofie Centraal publiceert in beginsel geen artikelen die al eerder verschenen zijn. Uitzonderingen zijn echter in overleg met de hoofdredactie wel mogelijk. Bezoekersaantallen Filosofie Centraal is gestart op 8 november 2008. De bezoekerscijfers volgen op een later tijdstip.

Administrator